سیاست

من کاری به سیاست ندارم ازش هم خوشم نمی یاد

اما گاهی اگه بخواد به خاطر سیاست کشور تبعیض قائل شن بین یه سری آدم معمولی حرصم می گیره

به عنوان مثال: امروز یه پسری که می خواست معلم شه به عنوان کار آموزی اومد کلاس ما.بعد ما که داشتیم خودمون رو معرفی می کردیم .اون می گفتش که مثلا من چین رفتم این شهرش رو که همکلاسی من از اونجا اومده بود.خیلی قشنگه

یا مثلا من قصد دارم برم سری لانکا(ای خداااااااااااااااااااااااااااااا) خوب دیگه معلومه من چه قدر جوش آوردم که طرف حتی جرات نمی کنه فکر اینکه بخواد ایرن رو هم بکنه

آخرش هم اومده به من میگه:ببخشید مذهب شما چیه؟

میگم:مسلمان

میگه:ببخشید میشه بپرسم چرا حجاب ندارید؟

میگم:به خاطر اینکه من اسلام رو قبول دارم اما اعتقاد دارم بعضی چیزها با توجه به زمان اومده و مال اون زمان بوده و حالا خود آدم که باید اونا رو با زمان حال تطبیق بده و بهش عمل کنه.به خاطر اینکه همزمان با دین به آدم عقل هم داده شده پس باید فکر هم کرد

خلاصه که خوشش هم اومده بود و می گفت آره درسته.

منم توضیح دادم :به این خاطر که الان تو سیاست جهانی همه سعی دارن اسلام رو بد حلوه بدن و اینکه دین خشنی و نمی شه بهش عمل کرد اما من فکر می کنم که اگه آدم بخواد این جور ریز به هر دینی نگاه کنه توش چیز هایی پیدا می کنه برای گیر دادن و اینکه پیروانش بهش عمل نمی کنن

آخر سرش اونم تایید کرد که آره تو هر دینی نکته هایی هست مه آدم اگه بخواد می تونه بهش گیر بده

آخه من از این بحث که از وقتی اومدم اینجا خیلی وسیع تر راجع بهش صحبت می شه اصلا خوشم نمی یاد و اونم اینکه اگه اسلام دین دوستی و عشق!! پس چرا بخشیدن قلب به بیش از یه نفر توش امکان داره؟؟؟(صیغه) آخ که من از این بحث بدم می یاد و جالب اینکه این بحث فلسفه ای نیس .یعنی هر کی که از جاش پا شه راحت به خودش حق میده و می پرسه ..........

آی حرص خوردم

از خودم اینقدر حرصم گرفت امروز.اینقدر حزص خوردم.دلم می خواست داداشم بود و به یه بهونه ای گیر می دادم بهش و دعوا می کردیم عین بچه گی و تو دعوا آی ازش می خوردم .آی ازش می خوردم.یه دل سیر کتک می خوردم.چرا؟؟؟؟؟؟؟
به خاطر این که تا امروز خیلی خوب روزه بودم اما از اول امروز حس کردم حالم خیلی خوب نیس و معده ام درد می کنه.خواستم بهش بی توجه ای کنم اما دیدم نمیشه.دیگه به سر درد هم منجر شد.خلاصه با شپول که حرف می زدم من مدرسه ی خودم بودم و اون دانشگاه.کفت که کاذ خوبی نمی کنی و از این حرفا.خلاصه که راضیم کرد برو از مارکت بغل یه چیزی بخرم و تو کافه ی همون جا هم بخورم.حالا این در حالی که قبلا تو مدرسه راجع به رمضان حاف زدیم و بقیه ی هم کلاسی هام از کشورهای دیگه هم به این موضوع الان آگاهی دارن.
خلاصـــــــــــــــــــــــه من که تشریف برده بودم دو تا از پسر های همکلاسی مو اونجا دیدم که یکی شونم اتفاقا ایرانی بود.اما میزی که من نشستم از میز اونا دور بود.من ناهار خوردم و برگشتم مدرسه که تو کلاس دوباره اینارو دیدم.حالا بر حسب ادب پرسیدن که ناهارت چطور بود؟
وای وای وای.منم شروع کردم از سیر تا پیاز رو گفتن که آره معده ام اذیتم می کرد و نا راحت شده بود واسه همین ناهار خوردم.هنوز ازشئن جدا نشده بودم که تو دلم داشتم بار خودم می کردم که آدم حسابی تو که تو ایرانش هم وقتی روزه نمی گرفتی حساب پس نمی دادی.پس این چه کاری بود.وای این قدر از دست خودم عصبانی شدم که حد نداشت..هنوز واسه ی شپول تعریف نکردم .البته می دونم چی می گه :اصلا اونقد که تو بزرگش می کنی مهم نیس
خلاصه روزه داران عزیز برای منم دعا کنید

ماه رمضان

ماه رمضان

وای که چه عالی تو ایران

آدم گاهی اینجا چقدر دلش واسه ی شنیدن صدای اذان که دم ظهر از سر هر کوچه و خیابون می یاد تنگ می شه

ای کـــــــــــــــــــــــــــسایی که تو ایران زندگی می کنید قدر اینو بدونید.چون باهاش بزرگ شدیم لطفش رو نمی دونید تا زمانی که ازش جدا شین.بعدا حس می کنید که چقدر بهش خو کردید.شپول واسه ی من اذان و دعای ربنا رو دانلود کرده و گاهی که من میگم اره.خیلی خوبه.دستت درد نکنه اما نمی شه اونی که از سر کوچه پخش می شه.از اینکه می بینه من هنوزم اونو می خوام و جایگزین واسه اش پیدا نمی شه ناراحت می شه و می گه:خوبه که پناهنده نیستی وهر وقت بخوای میتونی برگردی.پس ببین اونا چقدر سختی می کشن.تو که هر وقت دلت تنگ شه میری سر میزنی

آره خوب اما اینقدر آدم هدف و مشغله داره که محدودیت هست.همیشه محدودیت با آدم و تلاش واسه ی اینکه بهترین تصمیم رو تو شرایط سخت بگیری بزرگت می کنه

خلاصه که لذت برید از پاکی درون توی ماه رمضون

پاییز

سلام پاییز اومد با همه ی قشنگی هاش و همه ی رنگاوارنگی هاش
امروز وقتی داشتم بر می گشتم خونه.باد می اومد و باعث می شد که این برگهای رنگارنگ از درخت کنده شن و تو هوا دایره وار چرخ بزن تا به زمین بیفته و من تا به کجا که پر نکشید روح جانم.یاد بچه گی هام.واقعا هیچ کلمه ای اندازه ی خود کلمه ی بچه ای کا مل توصیف نمی کنه اون موقع رو.و من یاد بچه گی هام افتادم.کیف به دوش.شادو خندان.به یاد کشف تازه ای که کردی و حالا می خوای که با افتخار برای دوستات تعریف کنی یا شیرین کاری تازه ای که یاد گرفتی یا دنیایی به همین ساده گی و تو این همه هیجان برگهای نازنین و خوشگل زیر قدم های چالاک تو قرچ قرچ خورد می شن.یا برگها منو یاد وقتی انداخت که تازه دانشجو شده بودم و دنبال فلسفه ی زندگی و با راه رفتن رو برکها و شنیدن صداشون تو یه پارک خلوت جون تازه می گرفتم .زمانی رو یادم می یاد که بابا مامان عقب ما راه می اومدن و من و داداشم دنبال هم کنان می خندیدیم و بازی می کردیم.حالا که بزرگ شدم چقدر کنجکاوم که بدونم اون موقع بابا مامان چی به هم می گفتن .عین حرفهایی که منو شپول الان به هم میگیم!!! نمیدونم خلاصه با دیدن این برگهای قشنگ یه دور عمیق تو خاطراتم زدم. من عاشق مهر ماه هستم به خاطر اینکه دو تا از مهربون ترین و عاشقترین آدم های زندگیم تو این ماه به دنیا اومدن یهنی شپول و مامیم

خدا همه ی عشق های ناب آدم رو صحیح و سالم نگه داره