ما می توانیم کسی را دوست بداریم,بی آنکه بی اختیار بخواهیم او را در قلب مان جای دهیمحال که بودن یعنی بخشیدن قلب به کسانی که دوست داریم بی آن که آن ها را به خود بخوانیمو چگونه می توان قلب را تا ابد بخشید
posted by نویسنده ای در کوچه باغ @ 4:25 PM 0 Comments
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home
View my complete profile
Subscribe toPosts [Atom]
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home